Speeldata: 5 – 6 – 11 – 12 oktober 1985

Is er één zoals er zoveel zijn, tot in alle uithoeken van Vlaanderen. Men vergadert om alles te regelen wat moet en wat niet moet geregeld worden. Boze vrouwentongskes beweren, dat mannen vergaderen om te vergaderen. Dit is ook de mening van tante Hortance. Zij roept de Heilige oorlog (de Peloponesische) uit ! Geen enkele vrouw zetelt in ’t komitee, om de viering van meester Evarist, die met pensioen gaat, te regelen…? De strijd tussen mannen en vrouwen zet het dorpje op stelten. Tot de liefde tussen 2 jonge mensen alles terug in de oude, de goede plooi brengt. Het actuele van de situatie in dit blijspel, evenals de herkenbaarheid van de diverse personages maken van ’t KOMITEE een brok rasecht volkstheater. De figuren die Gaston Van Der Gucht op het toneel brengt zijn met al hun komische karaktertrekken echt menselijk. Hij tekent hen dan ook realistisch en alledaags. Geacht publiek, het ligt in onze bedoeling u een ontspannende toneelavond te brengen, waar men glimlachend goede herinneringen aan overhoudt. Hartelijk dank aan u en aan allen die ons steunden. Veel kijk- en luistergenot en tot weerziens.

LA MOSCA ESPAGNOLA !

Speeldata: 17 – 23 februari & 2 – 9 maart 1985

Het wordt een verwarde situatie in de familie Tierentyn als door een dom toeval de vroegere verhouding van de heer des huize met een Spaanse danseres aan het licht komt. Miet alleen hij, maar ook zijn schoonbroer Snuffel, zijn oom Tiendeman en zelfs zijn achtbare zwager, kamerlid Uyttenbroeck komen daardoor in het gedrang. Alles wordt dubbel erg als je weet dat Tierentyns vrouw Maria, voorzitster is van de plaatselijke zedelijkheidsbond en zij haar dochter hoopt uit te huwelijken aan de zoon van haar vriendin uit Brussel, madame de Polyvalle. Stokjes worden in de wielen gestoken door een actief tegen- stander van de Tierentyns en de Uyttenbroecks, advocaat Van Damme. Wat die jongen met zijn tegenstander uithaalt is niet mooi meer. De toeschouwer – die heimelijke genieter – ver- maakt zich des te meer. Die tegenstander is natuurliik het Brusselse fils-à-papa kereltje dat nochtans veel sympathie vewekt en uiteindelijk in de armen van Amor – in dit geval Vivi – terecht komt. De liefde is er ook voor Christine die in advocaat Van Damme de Deus-ex-machina vindt om de familie van de ondergang te redden. En tussendoor stroop, mosterd en komkommers, tarantella’s, verboden (naakt)foto’s en heel veel vergissingen. Een beker, een emmer gelach. Ook voor u!

Speeldata : 9 – 10 – 11 – 23 – 24 november 1984

De auteurs Jeroom Verten en Jos Gevers schreven dit volksstuk voor een komediantenrevue, zoals er destijds zoveel gespeeld werden aan het einde van een seizoen in de K.V.S. te Antwerpen. De toeschouwers gingen na een afgewerkt toneelseizoen steeds huiswaarts met een lach. Onze toneelgroep wil ZIJN trouw publiek met een lach begroeten. Eigenlijk behandelt dit toneelwerk, op een humoristische, maar diep-menselijke manier, de stille vriendschap tussen twee oud- strijders van de oorlog 1914-1918. Mensen die door het leed en de miserie van het oorlogsgebeuren, zo aan elkaar gesmeed zijn, dat ze mekaar niet meer kunnen missen. Ook omwille van die schone vriendschap hebben wij dit stuk op ons programma gezet. Onze hartelijke dank aan allen die de realisatie van dit stuk hebben mogelijk gemaakt. Veel kijk- en luistergenot, en tot weer ziens in februari.

Blijspel in vier bedrijven van Gaston Martens.

SPEELDATA: 9 – 14 – 15 – 21 – 22 OKTOBER 1983

Het is honderd jaar geleden dat Gaston Martens geboren werd. Voor Vlaanderen en voor het Vlaamse volk mag deze verjaardag niet ongemerkt voorbijgaan. Daarom, als hulde aan één van onze grootste Vlaamse toneelauteurs spelen wij zijn successtuk “Paradijsvogels”. Ik heb Gaston Martens gekend, de laatste jaren van zijn leven. Hij was toen lid van de Oost-Vlaamse schrijvers en samen met o.a. Filip De Pillecijn, Piet Schepens, Jan D’Haese en anderen hebben wij veel uurtjes samen doorgebracht, altijd maar pratend over toneel en literatuur. Hij was een zeer hoogstaand mens, een aristocraat die toch zeer fijn de ziel van het volk begreep. Lang heeft hij ook moeten wachten op de erkenning waarop hij als kunstenaar recht had. Het is pas, als zijn Paradijsvogels in Parijs gespeeld waren dat de doorbraak ook in Vlaanderen gebeurde. Het is soms net of de Vlaamse toneelmensen beschaamd zijn hun eigen gelaat te tonen. Ik geloof niet dat er nog veel steden of gemeenten in Vlaanderen zijn waar Paradijsvogels nog niet gespeeld werd en de uitzendingen op de TV hebben de populariteit van het stuk nog verhoogd. Maar toch moet men Paradijsvogels “in de zaal” zien, “in het theater”. Daarom brengen wij dit stuk als een soort geschenk van Gaston Martens en van Kattenheye aan ons dankbaar en uitstekend publiek van Laarne. De montage van ons stuk hebben wij moedwillig sober gehouden, omdat wij graag willen dat de toeschouwers van de heerlijke teksten en van het intense spel van acteurs zouden kunnen genieten. en genieten zullen zij, zoals duizenden anderen ,zoveel jaar lang, zoveel generaties lang. Paradijsvogels wordt zeker een mijlpaal in de geschiedenis van Kattenheye die geschreven wordt met een volledige inzet van acteurs en technici, van bestuur tot eenvoudigste lid. Wij hopen maar dat onze opvoeringen U bevallen mogen en wensen U een gezellige en … tot weerziens in februari.

Volksstuk in 5 delen door Fitzgerald Kusz

SPEELDATA: 19 – 20 – 25 FEBRUARI EN 5 MAART 1983

Plechtig communiefeest in een arbeidersgezin op een zondag in mei. Vader en moeder hebben nonkel Willy, tante Anna en het nichtje jacqueline langs vaderszijde, neef Francois en zijn vrouw Gerda, langs de kant van de moeder, uitgenodigd op het feest van hun zoontje Eddy. Het hele gedoe groeit uit tot een ware eet en drinkpartij, waar iedereen aan bod komt, behalve de gevierde van de dag zelf, de plechtige communicant. De realiteit in het leven, de groten domineren steeds de kleinen, iedere keer als de “kleine” iets wil zeggen, is moeder of vader daar met het zinnetje “zwijg kleinen”. De herkenbaarheid van de personages en de situaties van dit stuk, zullen de voorstellingen zeker tot een genietbare partij maken, waar naast plezier, ook ogenblikken van ernst in voorkomen.